Wednesday, March 22, 2017

मोफत तिथे आफत

जिओ च्या फुकट सेवेमुळे अंबानीला फायदा झाला कि नाही माहित नाही .परंतु सर्वाधिक नुकसान जर कोणाचे होत असेल तर ते कॉल रिसिव्ह करणाऱ्याचे.फुकट असल्यामुळे बोलणाऱ्याला काही तोटा होत नाही पण ऐकणाऱ्याला त्याचे हातातले काम बाजूला ठेवावे लागते.`बरं,ठेऊ का आता` असे म्हटले तरी बोलणारा `ऐकून तर घ्या `असे म्हणून गुऱ्हाळ चालू ठेवतो .`जिओ ने दिले मोफत पण आमच्यावर ओढवली आफत ` असे म्हणायची वेळ आली .  

Thursday, March 16, 2017

बाक्कोळा

बाक्कोळा .....खानदेशातल्या ग्रामीण भागात बोलला जाणारा हा शब्द काळाच्या ओघात बरेच जण विसरले असतील .परवा होळीच्या दिवशी मला हा शब्द मला अचानक आठवला आणि बालपणाच्या आठवणी ताज्या झाल्या .खेड्यापाड्यात होळीच्या पूजनासाठी शेणाच्या खास गोवऱ्या बनवल्या जायच्या .त्यातल्या बर्फीच्या आकाराच्या गोवर्यांना `बाक्कोळे` म्हणायचे.अशा गवर्यांची माळ बनवून होळीच्या पूजनासाठी वापरायचे. होळी संपली की या शब्दाचा महिला वर्गाकडून शिवी म्हणून वापर व्हायचा .गल्लीत चिल्ले पिल्ले खेळताना त्रास व्हायला लागला की एखादी बाई हमखास शिवी द्यायची ,`ये बाक्कोळास्वन ,तुमनी व्हळी व्हयी जाओ तुमनी ,काय गर्दी लायी दिधी रे आठे .` आणि मग मुलांची पांगापांग व्हायची .
अहिराणीतले असे अनेक खास शब्द आहेत ज्यांच्याशी बालपणीच्या आठवणी निगडित आहेत.तुमच्याही आठवणीतले काही शब्द असतील तर जरूर कळवा.

Wednesday, November 23, 2016

ब्रेकिंग न्यूज- नाशिक मध्ये गंजलेल्या रेल्वे डब्ब्यांची राजरोस चोरी .

(आमच्या वार्ताहराकडून )
नाशिक - नाशिक मध्ये गेल्या साडेचार वर्षांपासून एकाच जागेवर उभ्या असलेल्या रेल्वे इंजिनाच्या डब्ब्यांची राजरोसपणे चोरी केली जात असल्याचे निदर्शनास आले आहे.सदर रेल्वे एकाच ठिकाणी ऊन ,वारा व पैशात ...सॉरी पावसात उभी असल्यामुळे गंजून गेली असून आतापर्यंत तिच्या ४० पैकी २१ डब्ब्यांची चोरी झाली असल्याची माहिती सूत्रांनी दिली आहे.आमच्या वार्ताहराने अधिक चौकशी केली असता अजून चार डब्बे खिळखिळ्या अवस्थेत असून त्यांना खरेदी करण्यासाठी काही भंगार व्यापाऱ्यांनी सेटिंग लावून ठेवल्याचे कळले.खरेदीदारांशी संपर्क साधला असता त्यांनी हि सौदेबाजी खरी असल्याची कबुली दिली .जुन्या भंगार डब्ब्यांना रंगरंगोटी करून येणाऱ्या जत्रेत बाळगोपाळांच्या करमणुकीसाठी यांचा वापर करणार असल्याचे त्यांनी आमच्या वार्ताहरास सांगितले.
आमच्या वार्ताहराने सदर रेल्वेबद्दल अधिक तपशील गोळा केला असता अतिशय रंजक माहिती समोर आली आहे.एक तरुण तडफदार चालक नवे कोरे इंजिन घेऊन नाशिकला आला तेव्हा सर्व नाशिककरांनी त्यांचे मनापासून स्वागत केले होते.या इंजिनाला तुम्ही डबे जोडा मी तुम्हाला स्वर्गाची सफर घडेल असे नाशिक घडवून दाखवतो या आवाहनाला भुलल्यामुळे नाशिककरांनी तब्बल चाळीस डबे या इंजिनाला जोडून दिले होते.माझे इंजिन सगळ्यात वेगळे असून यातून लवकरच निळा धूर (ब्लू प्रिंट) निघेल असा विश्वास इंजिन चालकाने दिला होता .रेल्वे केव्हा पळेल असे जनतेने विचारले असता नऊ महिने नऊ दिवस कळ काढा असे उत्तर चालकाने दिले होते.मात्र इंजिन साडेचार वर्ष एकाच जागेवर उभे राहून कुंथत राहिल्यामुळे निळ्याऐवजी काळा धूर फेकत राहिले. त्यामुळे मागच्या सर्व डब्ब्यांचे तोंड काळे (दाढीसकट ) काळे झाले असून त्यांची अवस्था भंगारातल्या डब्ब्यांसारखी झाली आहे. सुरुवातीच्या काळात याच डब्ब्यांनी नाशिकच्या प्रेस मध्ये छापलेल्या नोटा मुंबईला वाहून नेण्याचे काम केले होते.परंतु आज त्यांची अवस्था पाचशे व हजारच्या नोटेसारखी झाली आहे.एकीकडे जनता बँकेच्या दारात रांग करून उभी असून दुसरीकडे हे डबे भंगाराच्या व्यापाऱ्यांकडे रांग करून उभी आहेत.उरलेल्या डब्यांची चोरी होऊ नव्हे म्हणून प्रयत्न केले जात असले तरी चालक परागंदा असल्यामुळे यात यश येते की शंका नागरिक उपस्थित करीत आहेत.चालकाच्या या वर्तनामुळे नागरिक चांगलेच ना `राज ` असून इंजिनाला मोडीत काढून नाशिकमध्येच मूठमाती द्यावी अशी मनोमन इच्छा बाळगून आहेत.

Tuesday, September 13, 2016

अधिकाऱ्यांचे बूट सोन्याचे असतात का हो ?

सरकारी अधिकाऱ्यांचे बूट सोन्याचे असतात का हो ? नाही ना ? मग एक किस्सा सांगतो . मागच्या आठवड्यात एका सरकारी कार्यालयात कामानिमित्त गेलो होतो .काम तसे किरकोळ आणि नियमांच्या चौकटीत बसणारे होते .पण शेवटी ते सरकारी काम होते आणि त्याची शेंडी एका जबाबदार अधिकाऱ्याकडे होती .त्यांना भेटण्यासाठी कार्यालयात गेलो तर दरवाज्यातच चपला बुटांचा खच पडलेला होता .एक चप्पल कुठे तर दुसरी कुठे अशी अस्ताव्यस्त परिस्थिती होती .दरवाज्याच्या बाहेर कागदाचा बोर्ड लावलेला होता ,`पादत्राणे बाहेर काढावीत `!!. मी बोर्ड वाचला आणि पायाजवळील पसारा पाहिला.आपण जर येथे बूट काढले तर परत शोधायला अर्धा तास लागेल असे मनोमन वाटले.बूट काढावेत की नाही याचा विचार करीत असताना सहज म्हणून कार्यालयात डोकावले तर टेबलाखालून साहेबांचे बूट वाकुल्या दाखवत होते. साहेबांच्या आजूबाजूला बसलेल्या सहकाऱ्यांच्या टेबलाखाली नजर मारली तर सर्वांचे बूट चप्पल वाकुल्या दाखवत होते.म्हणून मी मोठ्या हिमतीने बुटांसहित कार्यालयात प्रवेश केला .कार्यालयात इतर टेबलांवर गर्दी होती .बरीच जनता आपला नंबर केव्हा येतो याची वाट पाहत बाकड्यांवर बसलेले होते.अर्थात सगळ्यांनी शिस्तीत चप्पल बूट बाहेर काढलेले होते.तेवढ्यात कार्यालयातील शिपाई महिला माझ्यावर ओरडत आली व बूट बाहेर काढायला सांगितले .शिपाई मावशी वयस्कर असल्यामुळे मीही नमते घेतले व सांगितले ,`मावशी ,मी बूट काढतो पण तुमच्या सर्व कर्मचाऱ्यांच्या पायात बूट चप्पल आहेत.त्यांनाही काढायला सांगा .`मावशी मात्र आता भडकल्या होत्या आणि काहीतरी गडबड चालू आहे असे साहेबांसहित सर्वांना कळून चुकले होते .मीही सर्वांना ऐकू जाईल असा आवाज चढवला आणि विचारले , येणाऱ्यांनी बूट बाहेर काढायचे आणि तुम्ही लोकांनी बूट घालून बसायचे हा कुठला न्याय आहे ? साहेबांचे बूट काय सोन्याचे आहेत काय ? शेवटी साहेबांनी बोलावून घेतले आणि काय कामासाठी आले याची चौकशी केली .काम अडवणूक करण्यासारखे नव्हते म्हणून झटपट झाले.पण साहेबांना वरून डोस देऊन आलो . ठीक आहे ,चप्पल बूट बाहेर काढले पाहिजेत.पण त्यासाठी एखादी मांडणी तर ठेवा .म्हणजे असा पसारा होणार नाही आणि टापटीप ही दिसेल.साहेबांनी सूचना मान्य केली आणि लवकर तशी व्यवस्था करण्याचे आश्वासन दिले .

Tuesday, August 23, 2016

मास्तरची बायको मास्तरीण , पगार ची बायको पगारीन

लोकांचं काही खरं नाही राव ,काय बोलतील आणि कसे बोलतील काही भरवसा नाही.काल चौकातून घराकडे पायी पायी येत होतो आणि अचानक एक मोटारसायकल जवळ येऊन थांबली .एक जुना मित्र भेटला ,त्याला मी `तमासगिर `च म्हणतो .बोलताना नेहमी वेडेवाकडे हावभाव करून फाटलेल्या तोंडाने बोलत असतो.काल बोलता बोलता म्हटला ,अरे चल निघतो जरा घाई आहे.
विचारलं ,अरे काय घाई एवढी.तर तो .........अरे त्या मुक्याचे पैसे द्यायचे आहेत .
कोण मुक्या रे ?
अरे ते धिऱ्याच पोरग .
थोडीसी टयूब लुकलुकली .मग समजलं ,अरे हा मुकेश अंबानी च्या कुठल्यातरी सेवेचं बिल भरायला चालला होता .
अशीच एक गम्मत सांगतो . ग्रामीण भागात डॉक्टर च्या बायकोला डॉक्टरीण म्हटले जाते.मास्तरच्या बायकोला मास्तरीण म्हटले जाते.अगदी नेहमीचे आहे हे.पण एकेदिवशी ओळखीच्या एक बाई भेटल्या .बोलता बोलता माझ्या सौ.ची त्यांनी चौकशी केली .`पगारीन` बाईंचे काय चालले ? मला क्षणभर चक्रावल्यासारखे झाले.मग लक्षात आले .पगार ची बायको पगारीन !!!

Monday, June 27, 2016

आरक्षणाचे अपयश की आमचे दुर्दैव ?

आरक्षणाचा फायदा घेऊन आर्थिक स्तर उंचावण्याबरोबरच वैचारिक पातळीही उंचावली पाहिजे अशा आशयाची प्रतिक्रिया मी मागच्याच आठवड्यात माझ्या एका फेसबुक पोस्टवर दिली होती .दुर्दैव म्हणा किंवा आरक्षणाच्या उद्देशाचे अपयश म्हणा अजूनही अनेकांची वैचारिक पातळी जशी आहे तशीच आहे. असे मत व्यक्त करायला आणि त्याचा अनुभव लगेच घ्यायची वेळ मला मागच्या आठवड्यात आली .त्याचे असे झाले, शनिवारी मी पुण्याला जाण्यासाठी ठक्कर बाजार बस स्टॅण्डवर एका बस मध्ये चढलो. बसमध्ये गेलो आणि आवाज आला ,`ओ हेमंतराव ,या मागे .`बसमध्ये मागच्या बाकावर बसलेल्या एका ओळखीच्या प्राध्यापकाने आवाज दिला होता.आरक्षणाचा फायदा घेऊन नाशिकमधल्या एका नामांकित संस्थेत हे प्राध्यापक नोकरीस होते.मी एम.एस्सी .ला असताना सर सटाणा येथे नोकरीस होते .त्यामुळे त्यांची आणि माझी चांगली ओळख होती .मी सरांना म्हटले ,इतक्या मागे बसण्यापेक्षा पुढेच या .पण त्यांच्या आग्रहामुळे मला मागे जावे लागले.पुण्याला जाताना अनेकदा जिल्ह्यातील बरेच प्राध्यापक सोबत असतात .विद्यापीठातील कामासाठी ते जात असतात .म्हणून सरांना विचारले ,`काय विद्यापीठात चालले वाटत ?`.
सर ,`नाही रे बाबा ,लगेच उतरायचे आहे स्टेशनवर .कॉलेजला निघालो .
मी ,`बदली झाली की काय सर ?
सरांनी होकारार्थी मान हलवली आणि रेल्वे महामार्गावरच्या एका शहरात बदली झाल्याचे सांगितले .मी थोडी हळहळ व्यक्त करून सटाणाच बरे होते तुम्हाला अप डाऊन करायला अशी समजूत काढायचा प्रयत्न केला . सरांनी स्मितहास्य करत सांगितले ,आरे बरे झाले इकडे माझे महिन्याला तीन चार हजार रुपये वाचतात . मी सहज विचारले कसे काय हो सर ? सरांनी अतिशय सोप्या पद्धतीने त्यांच्या बचतीचे गणित समजून सांगितले .
सरांनी सांगितले, हे पहा हेमंत .मी आता या गाडीने नाशिक रोड रेल्वे स्टेशनपर्यंत येईन .याचे काय मी तिकीट काढणार आहे का ?
मी विचारले ,`कंडक्टर आला तर ?`
अरे तो आपल्याजवळ येईपर्यंत स्टेशन येऊन लागते .आपण उतरून जायचे .
मी `सर ,बस मध्ये तर गर्दी काहीच नाही .कंडक्टर तर लगेचच येईल .
सर ,`मग अशावेळेस मी सांगतो ,स्टेशनवर माझा मित्र येणार आहे .त्याचे आणि माझे तिकीट बरोबरच काढतो .आणि स्टेशनवर त्याला पाहायच्या निमित्ताने हळूच उतरून जायचे .`
मला मात्र सरांची कीव यायला लागली होती .
मी म्हटले ,`सर इनमीन दहा पंधरा रुपयांकरता एवढा आटापिटा .`
सर,`अरे पुढचे रेल्वेचेही पैसे वाचतात ना बाबा .रेल्वेचे तिकीट काढायला माझ्या डोक्यात का पाणी झाले का ? `
असे म्हणत सरांनी एक खास स्टाईल मध्ये गडगडाटी हास्य केले आणि टाळीसाठी एक हात माझ्यापुढे केला .मी सुन्न झालो होतो .टाळीसाठी मीसुद्धा हात पुढे केला पण तोपर्यंत नाशिकरोड स्टेशन आले होते आणि सर बसमधून उतरायला लागले होते .मी टाळीसाठी पुढे केलेला हात तसाच कपाळावर मारून घेतला.
आरक्षणाच्या बळावर गलेलठ्ठ पगार घेऊनसुद्धा मानसिकता अशीच गलिच्छ राहत असेल तर हे आरक्षणाचे ढळढळीत अपयशच म्हणावे लागेल . (अर्थात याला काही सन्माननिय अपवाद आहेत .)
तरीसुद्धा आपण म्हणूया ,मेरा देश बदल रहा है !!

Thursday, April 21, 2016

' मेरा तो भेजा फ्राय हो गया !!!'

बायांना दुसऱ्या बाईचे कौतुक केलेले अजिबात आवडत नाही .उष्णतेच्या लाटेने देशभर कहर केला असून त्याची तीव्रता दाखवणारी एक video क्लिप whatsapp वर फिरत आहे.एका महिलेने कुठलेही इंधन न वापरता फरशीवर अंड्याचे आम्लेट बनवून दाखवले अशी ती क्लिप आहे.मी मोठ्या कौतुकाने बायकोला ती क्लिप दाखवली.
तिने शांतपणे प्रतिक्रिया दिली .
`यात काय विशेष .
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
. मी तर तुमच्या टकलावर आम्लेट करून दाखवू शकते `
.
.
.
.

' मेरा तो भेजा फ्राय हो गया !!!'


मोफत तिथे आफत

जिओ च्या फुकट सेवेमुळे अंबानीला फायदा झाला कि नाही माहित नाही .परंतु सर्वाधिक नुकसान जर कोणाचे होत असेल तर ते कॉल रिसिव्ह करणाऱ्याचे.फुकट अ...